Flow Running

 

1 april 2020.

Helaas ben ik door een hardnekkige knieblessure sinds half oktober 2019 niet in staat om hart te lopen. Mijn benen deden het altijd, mijn lijf altijd soepel en in orde. In mijn werkelijkheid bestonden blessures niet, dat gebeurde bij anderen. Hartlopen was mijn manier om weer helemaal in het hier en nu te komen, mezelf in balans te ademen en bewegen. Het hoorde al bij me vanaf mijn tienerjaren en is er door de jaren heen altijd gebleven. Het is een behoorlijke beproeving hier een andere weg in te vinden en ben nog steeds wel zoekende... Eerst dacht ik dat het een maand zou duren, toen twee en inmiddels zijn het er bijna zes! Ik kan het hartlopen nog niet loslaten, in mijn fantasie ren ik nog hele afstanden en ervaar ik het vrije gevoel wat dat me brengt....

Ook mis ik mijn soulmates met wie ik regelmatig de natuur inging voor een heerlijke run.

Toch dwingt het me nog meer stil te staan, nieuwe wegen te zoeken, nieuwe betekenis te vinden, wetende dat niets zomaar gebeurt en vertrouwende op wat het leven me aanreikt...

Inmiddels is mijn fiets er voor in de plaats gekomen en brengt mijn paarse batavus zonar me op mooie plekken. 

Ik heb compassie met mijn knie en mezelf, en wens me toe dat het ergens dit jaar weer langzaam lukken gaat.

Ik laat het verder los, geen verkramping meer, geen verzet, geen weerstand, alleen NU... 

Want ook zonder running is er flow en de oneindige mogelijkheid om onbeperkt jezelf te zijn...

Het begrip moeiteloosheid of 'flow' verwijst naar een leven

dat niet gedomineerd wordt door egoverkramping.

Het ego kent eigenlijk maar twee bewegingen;

strijden met wat er is en zoeken naar wat er niet is.

Dit zijn uitputtende bezigheden.

Als die er niet zijn,

val je samen met het huidige moment;

alles lijkt op een natuurlijke manier vanzelf te gaan,

opeens lijk je steeds te doen wat juist en vanzelfsprekend is.

opeens lijk je te worden gedragen door het bestaan.

Dit is wat bedoeld wordt met leven in het nu.

Dit is leven vanuit flow...